De mens, in lang vervlogen tijden, diende om te overleven zichzelf te leren om werktuigen te maken, nodig om een bepaald doel dat hij voor ogen had te bereiken. Het werktuig werd ontworpen om aan een welbepaalde nood te voldoen. Een bijl, een hamer, een pijl en boog. En dan komt er het huis om in te wonen, bedoeld als beschutting. Beschutting tegen weer, tegen andere dieren, tegen andere mensen misschien.
Dit weerspiegelt nu net mijn visie. Eenvoud. En door middel van die eenvoud een toekomstige bewoner zijn woonnoden vervullen op een optimale wijze.
Helaas, bij het beoordelen van architectuur blijft een breed publiek vaak haperen bij ‘het is modern, het is klassiek, ik vind het mooi, het is lelijk' . Architectuur kan je niet reduceren tot stijl, want het is een gebruikskunst en moet in eerste plaats utilitair zijn: het scheppen van ruimten waarin de gebruiker in alle rust en sereniteit kan wonen of werken.
Bij renovaties de nutteloze of nutarme zaken weer aanwenden en zo omvormen tot ze perfect aan onze noden voldoen. Ingaan tegen valse evidenties , scheve situaties rechtzetten en een latente realiteit expliciet maken. Met een minimum aan middelen, een maximum aan resultaat.
Bij renovaties de nutteloze of nutarme zaken weer aanwenden en zo omvormen tot ze perfect aan onze noden voldoen. Ingaan tegen valse evidenties , scheve situaties rechtzetten en een latente realiteit expliciet maken. Met een minimum aan middelen, een maximum aan resultaat.
De schoonheid volgt uit de eenvoud, als een krachtig maar afgewogen beeld dat achterblijft in zijn omgeving of landschap. Of hij nu geconfronteerd wordt met kleine problemen of diepe tragedies, de mens put zijn troost uit die schoonheid die hem omringt .. of dat nu als 'modern' wordt beschouwd vind ik bijzaak.